Proces psychoterapii polega na realizacji zasady zgodności "Ja" z doświadczeniem. Pacjent, nazywany przez humanistów klientem, usiłuje pozbyć się poczucia powinności w spełnianiu oczekiwań innych na rzecz zaspokajania własnych potrzeb i postępowania w zgodzie z własnymi przekonaniami. Takie współgranie "Ja" z doświadczeniem jest możliwe wówczas, gdy klient nauczy się rozumieć swoje emocje i obiektywnie oceniać przeżyte doświadczenia, a tym samym utrzymywać swoje poczucie własnej wartości na optymalnym poziomie. Nie jest to jednak prosta sprawa, ponieważ terapeuta nie ma na celu pouczania klienta, udzielania mu rad, interpretowania jego zachowań ani analizowania nieświadomych konfliktów lub problemów z przeszłości. Terapeuta kieruje się zasadą skupiania się na 'tu i teraz'. Ponadto stwarza atmosferę bezpieczeństwa i zaufania, bezwarunkowej akceptacji i empatii, dzięki czemu pacjent sam dokonuje zrozumienia swojego zachowania, co stopniowo prowadzi do rozwiązania problemu. Klient zatraca powoli kontrolę swojego zachowania i zaczyna w pozytywny sposób oceniać innych ludzi. Zwiększa się jego pewność siebie i zaczyna się w pełni samoaktualizować.